کاربر عزیز،
به وبسایت دیــــبا خوش آمدید

گفت وگویی با پـرینـاز ایـزدیـار در قاب خاطره

گفت وگویی با پـرینـاز ایـزدیـار در قاب خاطره

بازیگر برای مردم کار می​کند

پـرینـاز ایـزدیـار


کنجکاوی هایی که به گفته خودش ریشه در دوران کودکیش دارد، سرانجام او را به سوی شغلی می کشاند که می تواند بخش اعظمی از این احساس را برطرف کند و دید بیشتری به او برای زندگی در دنیایی فارغ از فیلم و سریال بدهد. گرچه سال های زیادی از حضورش در این عرصه نمی گذرد، اما به نظر می رسد فرصت های درخشیدن بسیاری را پیش روی خود می بیند. وی با بازی در نقش یک روح، مسیر اصلی دیده شدن خود را کوتاه کرد. سریال "زمانه" هم فرصت بیشتر و بهتری را برای شناخته شدنش در عرصه تصویر فراهم کرد و شاید بتوان آن را یک نقطه عطف در کارنامه حرفه ای وی دانست. مثل یک کابوس، در امتداد یک شهر و ورود آقایان ممنوع از دیگر آثاری است که تجربیات کاری گرانبهایی را تاکنون برایش رقم زده است. پریناز ایزدیار، چهره جوان و خوش آتیه عرصه تصویر در گفت وگو با قاب کوچک و پس از هشت سال حضور در دنیای بازیگری از تجربیات و یافته های خود می گوید.

- در کارنامه کاری شما بیشتر بازی در تله فیلم دیده می شود. اولین بازیتان هم در همین حوزه بود؟

خیلی از کارهایی را که انجام داده ام، تله فیلم بوده است. اما اولین کارم در سینما بود. سال ۸۴ با بازی در فیلم سینمایی "یک شهر، یک مرد" به کارگردانی حسن هدایت رسما بازیگری را شروع کردم. کار بعدی هم تله فیلم "همین روزها" به کارگردانی علیرضا امینی بود و بتدریج احساس می کردم کارم دارد روی روال می افتد، چون بعد از آن هم پیشنهاد های زیاد دیگری برای بازی در تله فیلم های مختلف داشتم و پس از مدتی سریال "پنج کیلومتر تا بهشت" به من پیشنهاد شد که اولین تجربه بازی من در یک سریال تلویزیونی بود.


پـرینـاز ایـزدیـار


- این تجربه ها چقدر به کمک تان آمده است؟

خیلی زیاد. هرفردی در آغاز کار خود، تجربه لازم برای انجام یک کارحرفه ای را ندارد. بازیگر نیز از این قاعده مستثنی نیست و هر بازیگری اوایل کارش، پختگی ندارد. با گذشت زمان، نگاه و کار بازیگر حرفه ای تر می شود. این موضوع شامل حال من هم می شود. من اکنون نسبت به سال ۸۴ که اولین کار خود را بازی کردم، در بازیگری عمیق​تر شده ام و با دقت بیشتری بازی می کنم. پیش از بازی در یک نقش، درباره شخصیت آن و شغل و هر چیزی که به نحوی مرتبط با آن نقش باشد، مطالعه می کنم و می کوشم نمونه آن را در آدم های اطرافم پیدا کنم.

- پس می توانیم بگوییم شما تحقیق میدانی و مشاهده فردی خودتان را در کنار فیلمنامه، عاملی برای قوت بازی میدانید

بله، درست است. من برای بازی در هر نقشی و برای اینکه به آن شخصیت نزدیک شوم، سعی می کنم مصداق بیرونی اش را پیدا کنم و از واقعیت ها برای ایفای نقش های خود الهام می گیرم و این موضوعی است که مردم هم بارها به من یادآوری کرده اند.


پـرینـاز ایـزدیـار


- یکی از موضوعات مهم حرفه بازیگری کلیشه شدن بازیگران بعد از مدتی کار کردن است. به نظر شما برای رهایی از این کلیشه ها چه باید کرد؟

هر نقشی در کمال شباهت می تواند تفاوت هایی هم داشته و ظرافت هایی را در خود جای داده باشد که بازیگر با کشف آنها می تواند یک نقش را متفاوت اجرا کند که این البته به تمرکز زیادی نیاز دارد و به نظر من با بازی حسی بهتر و بیشتر می توان این گونه نقش ها را به واقعیت نزدیک کرد. من خودم هم بیشتر یک بازیگر حسی هستم تا تکنیکی و اعتقاد دارم حس خیلی به متفاوت شدن کار و واقعی جلوه دادن بازی کمک می کند.

- یعنی معتقدید حس با تکنیک مغایر است و به کارگیری تکنیک نمی تواند مخاطب را به واقعیت نزدیک کند؟

خیر، حس با تکنیک مغایر نیست؛ اما حس به واقعیت نزدیک تر است و به واسطه آن می توان نوعی از بازی را ارائه کرد که مشابهش در جهان خارج وجود دارد؛ اما تکنیک از واقعیت نقش کم می کند و باعث می شود شخصیت غلوآمیز و اغراق شده نشان داده شود و این خود سطح همذات پنداری مخاطب را پایین می آورد و میزان لذت او را از کار کاهش می دهد.

- علاوه بر بازی حسی، بازیگر برای این که به واقعیت نزدیک شود، باید به خیلی از موضوعات پیرامونی اش هم توجه داشته باشد و براحتی از کنار آنها عبور نکند. اساسا حس هم نشأت گرفته از توجه موشکافانه به محیطی است که در آن زندگی می کنیم.

بله، دقیقا همین طور است. چون سوژه ها و نقش ها از میان همین مردم و زندگی ها ساخته و پرداخته می شوند، بازیگر هم باید در بطن زندگی مردم حضور داشته باشد و از نزدیک شاهد بسیاری از حقایق جامعه و مردم باشد. من به عنوان یک بازیگر زمانی که در اجتماع عمومی، خیابان، تاکسی، اتوبوس یا مرکز خرید هستم، بیشتر به رفتار مردم توجه می کنم و می کوشم برای این حرفه و بازی در نقش های خود از آنها ایده و الگو بگیرم.


پـرینـاز ایـزدیـار


- اگر بخواهید از بازی خود انتقاد کنید، چه می گویید؟

قطعا می دانم کار من هم خالی از نقص نیست و ایراد و نقایصی دارد؛ بنابراین سعی می کنم در کارهای بعدی آن عیب ها را برطرف کنم و بازی بهتری داشته باشم. این اواخر تصمیم گرفته ام طوری بازی کنم که بعد از پایان، دست کم خودم کمترین انتقاد را به بازی ام داشته باشم و پشیمانی ام از این که چرا این طوری بازی کردم، کمتر شود.

- به نظر شما، حرفه بازیگری یک مزیت است؟ مثلا می تواند به تکامل ویژگی های شخصیتی او در زندگی واقعی اش کمک کند؟

بسیار زیاد. حرفه بازیگری از معدود مشاغلی است که با داشتن مجموعه شرایط خاص برای انجام آن، بازیگر را بزرگ می کند و رشد می دهد. این موضوع به دلیل حضور هنرپیشه در محیط های مختلفی است که پیش از آن به عنوان یک فرد عادی تا زمانی که در آن موقعیت قرار نمی گرفت، نمی توانست آن را تجربه و از نزدیک آن را لمس کند. بیمارستان، زندان و حتی مرگ نیز تجربه خوبی به من به عنوان یک بازیگر داده و باعث شده است نگاه متفاوت تری به این مسائل داشته باشم و جزئی تر و دقیق تر آنها را درک کنم. از طرفی نقش هایی که یک بازیگر بازی می کند در زندگی شخصی و در آینده وی هم خیلی اثرگذار است. در واقع زمانی که در موقعیتی قرار می گیرد که پیش از این، نقشش را به عهده داشته است، بهتر می تواند از عهده آن در زندگی واقعی برآید و تصمیم گیری های عاقلانه و بهتری هم خواهد داشت.


پـرینـاز ایـزدیـار


به ادامه مطلب بروید

ادامه مطلب

کوچکترین کامپیوتر رومیزی دنیا، کوچکتر از یک سیب !

کوچکترین کامپیوتر رومیزی دنیا، کوچکتر از یک سیب !

کوچکترین کامپیوتر رومیزی دنیا، کوچکتر از یک سیب !


کوچکترین کامپیوتر رومیزی دنیا که مکعبی به ابعاد تقریبی پنج سانتی‌متر است از لینوکس قدرت میگیرد. ‏مشخصات این کامپیوتر جذاب عبارت هستند از یک پردازنده ۳۰۰ مگاهرتزی اتم، ۶۴ مگابایت اس.دی. رم، خروجی مونیتور با وضوح ۱۰۲۴ * ۱۲۸۰ پیکسل، درگاه فلش کارت، درگاه یو.اس.بی، کارت شبکه و کارت سریال. ‏


کوچکترین کامپیوتر رومیزی دنیا، کوچکتر از یک سیب !


مشخص است که این سخت‌افزار نمی‌تواند هیچ سیستم‌عامل مدرنی را اجرا کند اما نسخه‌های سبک لینوکس امکان اجرای گرافیکی روی این کامپیوتر و اتصال بدون دردسر به اینترنت را دارند. ‏این مکعب جذاب در دو رنگ زرد و مشکی در ژاپن تولید شده است. ‏

منبع : نارنجی


ساخت وبلاگ در میهن بلاگ

شبکه اجتماعی فارسی کلوب | اخبار کامپیوتر، فناوری اطلاعات و سلامتی مجله علم و فن | ساخت وبلاگ صوتی صدالاگ | سوال و جواب و پاسخ | رسانه فروردین، تبلیغات اینترنتی، رپرتاژ، بنر، سئو